Persbericht: Vlaamse begroting treft gezinnen met een migratieachtergrond onevenredig hard
Integratie krijgt in de Septemberverklaring één zin: gedeelde normen en waarden en een goede kennis van het Nederlands. Iedereen mee is veel meer dan dit alleen. Over de drempels die mensen met een migratieachtergrond zelf ervaren, zoals discriminatie op de arbeids- en huurmarkt en gelijke kansen, geen woord.
De Vlaamse Regering bespaart tegen 2029 3 miljard euro.

Wonen wordt duurder. Wie een sociale woning verlaat, krijgt geen doorstroompremie meer, terwijl de correspondentietesten van LEVL net aantonen dat mensen met een migratieachtergrond op de private huurmarkt gediscrimineerd worden.
LEVL stelt daarnaast vast dat de rekening vooral terechtkomt bij grote gezinnen en gezinnen die het al moeilijk hebben, en dat zijn in Vlaanderen zeker ook gezinnen met een migratieachtergrond.
Kinderarmoede heeft een kleur. Kinderen met een moeder van niet-Belgische origine zijn extra kwetsbaar. Bijna drie op de vier jonge kinderen die in Vlaanderen in kansarmoede opgroeien, hebben een moeder van niet-Belgische origine. Wie het startbedrag van het Groeipakket beperkt tot het eerste kind, de leeftijdstoeslagen bevriest en de kinderbijslag stopzet op 23 jaar, raakt net deze gezinnen het hardst. De uitzondering voor verloren studiejaren geldt enkel voor situaties zoals langdurige ziekte. Ze geldt niet voor jongeren die vertraging oplopen door een moeilijke schoolloopbaan of een taalachterstand, en dat zijn vaak jongeren met een migratieachtergrond.
De steden willen meer doen. Volgens de VVSG krijgen steden en gemeenten deze bestuursperiode ongeveer 1 miljard euro minder uit het Gemeentefonds. Het zijn net de diverse centrumsteden die de grootste uitdagingen dragen op het vlak van armoede, wonen en samenleven.
Integratie is geen eenrichtingsverkeer. Integratie wordt voorgesteld als iets wat personen van buitenlandse herkomst moeten doen, terwijl de rol van de samenleving buiten beeld blijft. Sollicitanten met een migratieachtergrond worden minder vaak uitgenodigd voor een gesprek, en ook in onderwijs, zorg en publieke dienstverlening botsen velen op drempels. Integratie hangt niet enkel af van individuele inzet. Het vraagt ook om een overheid die discriminatie actief bestrijdt en gelijke kansen bevordert.
“Een begroting op orde, ja. Maar niet ten koste van wie het al moeilijk heeft. Wie van nieuwkomers inspanningen vraagt, moet ook investeren in een samenleving die hen echte kansen en toegang geeft,”
zegt Kathleen Van Den Daele, algemeen coördinator van LEVL.
LEVL vraagt de Vlaamse Regering om een impactanalyse van de besparingen en vraagt ook om de lijst van geschrapte subsidies publiek te maken.
Middelen mogen volgens de regering niet naar “randzaken” gaan. Het opbouwwerk, het jeugdwerk en het sociaal-cultureel werk zijn geen randzaken. Het zijn organisaties die dagelijks de verbinding maken met mensen in kwetsbare situaties: het kostbare maar kwetsbare weefsel van Vlaanderen.
Budgettaire verantwoordelijkheid mag niet ten koste gaan van sociale rechtvaardigheid. Besparen mag niemand achterlaten. Aan de Vlaamse Regering vraagt LEVL overleg met het middenveld voor de begroting gestemd wordt.